Maszyna Nowotny to proces współtworzenia filmów, który czerpie przyjemność z niepewności jako głównej metody tworzenia treści. Zainspirowana pracą austriackiej socjolożki Helgi Nowotny i jej książką „Przebiegła natura niepewności” („The Cunning of Uncertainty”), Maszyna Nowotny jest celowo absurdalnym systemem złożonych zasad, które współuczestnicy muszą nauczyć się rozpoznawać i rozszyfrowywać. Maszyna wydaje się systematyczna, lecz celowo unika myślenia algorytmicznego, zmuszając współtwórców do konfrontacji z niejednoznacznością w swoich decyzjach twórczych. Powstały film rodzi się z tego napięcia między strukturą a nieprzewidywalnością, dając rezultaty, których nie można było wcześniej określić — praktyczne ucieleśnienie tezy Nowotny, że niepewność nie jest przeszkodą w poznaniu, lecz siłą twórczą w jego obrębie.